Ilija Vitolić rođen je u Beogradu 4. avgusta 1930. godine
S majčine strane njegovo porodično stablo doseže do Ka
rađorđa, legendarnog srpskog borca za slobodu.
Strahote drugog svetskog rata i rana smrt njegovog osam
godina starijeg brata duboko su se utisnuli u njegovu
svest i obeležili njegovo detinjstvo i mladost.
Nepovoljne finansijske prilike posle rata onemogućile su
ga da stekne redovno likovno obrazovanje tako da je
umetničke tehnike učio i usavršavao samostalno.
Pored administrativnih poslova u različitim jugosloven
skim preduzećima Ilija se intenzivno bavio rezbaranjem
reljefa i skulptura malog formata, kovanjem gvozdenih i
bakarnih ploča i slikanjem.
Istovremeno, je stekao i zavidan ugled kao umetnički
aranžer sajamskih izložbi.
Marta 1966. prihvatio je poziv Gradskog pozorišta u Dort
mundu (Nemačka) da tamo radi kao slikar i vajar.
1974. prešao je u Švajcarsku, gde je narednih dvadeset
godina s velikim uspehom radio kao šef vajarskog ateljea
Ciriške opere.
I pored mnogobrojnih obaveza u pozorištu, Ilija Vitolić je
neumorno nastavio svoj stvaralački put, predano istražu
jući nove načine umetničkog izraza i savlađjujući nove
likovne tehnike.
Godine 1993. otišao je u prevremenu penziju i u leto
1994. posetio je srpski manastir Hilandar na Svetoj Gori
u Grčkoj.
Po povratku u svoj dom u Cirihu ostvario je svoju davnaš
nju želju da izgradi sopstveni prostor za molitvu. Odlučio
je da jednu baraku u svojoj bašti pretvori u svojevrsnu
kapelu brvnaru.
1994. i 1995. godine nastali su njegova poslednja remek
dela, fresko-paneli s hrišćanskim praznicima Preobra
ženje Gospodnje, Vaskrsenje Gospoda Isusa Hrista, Vaz
nesenje Gospodnje i Silazak Svetog Duha na apostole
namenjeni za tavanicu njegove lične kapele.
Ilija Vitolić, otac četvoro dece, umro je 28. januara
1996. godine u Cirihu. Našao je svoje večno počivalište u
porodičnoj grobnici na Novom groblju u Beogradu.
S majčine strane njegovo porodično stablo doseže do Ka
rađorđa, legendarnog srpskog borca za slobodu.
Strahote drugog svetskog rata i rana smrt njegovog osam
godina starijeg brata duboko su se utisnuli u njegovu
svest i obeležili njegovo detinjstvo i mladost.
Nepovoljne finansijske prilike posle rata onemogućile su
ga da stekne redovno likovno obrazovanje tako da je
umetničke tehnike učio i usavršavao samostalno.
Pored administrativnih poslova u različitim jugosloven
skim preduzećima Ilija se intenzivno bavio rezbaranjem
reljefa i skulptura malog formata, kovanjem gvozdenih i
bakarnih ploča i slikanjem.
Istovremeno, je stekao i zavidan ugled kao umetnički
aranžer sajamskih izložbi.
Marta 1966. prihvatio je poziv Gradskog pozorišta u Dort
mundu (Nemačka) da tamo radi kao slikar i vajar.
1974. prešao je u Švajcarsku, gde je narednih dvadeset
godina s velikim uspehom radio kao šef vajarskog ateljea
Ciriške opere.
I pored mnogobrojnih obaveza u pozorištu, Ilija Vitolić je
neumorno nastavio svoj stvaralački put, predano istražu
jući nove načine umetničkog izraza i savlađjujući nove
likovne tehnike.
Godine 1993. otišao je u prevremenu penziju i u leto
1994. posetio je srpski manastir Hilandar na Svetoj Gori
u Grčkoj.
Po povratku u svoj dom u Cirihu ostvario je svoju davnaš
nju želju da izgradi sopstveni prostor za molitvu. Odlučio
je da jednu baraku u svojoj bašti pretvori u svojevrsnu
kapelu brvnaru.
1994. i 1995. godine nastali su njegova poslednja remek
dela, fresko-paneli s hrišćanskim praznicima Preobra
ženje Gospodnje, Vaskrsenje Gospoda Isusa Hrista, Vaz
nesenje Gospodnje i Silazak Svetog Duha na apostole
namenjeni za tavanicu njegove lične kapele.
Ilija Vitolić, otac četvoro dece, umro je 28. januara
1996. godine u Cirihu. Našao je svoje večno počivalište u
porodičnoj grobnici na Novom groblju u Beogradu.
ILIJA VITOLIĆ
1930 - 1996
.
-
-
-
-
-
-
-
-
,
-
-
-
-
-
-
-
-
,
BIOGRAFIJA
Dortmund, 1969.
Beograd,
oko 1960.
s majkom i ocem
Beograd, 1931.
s bratom
Dragoslavom
Beograd, oko 1942.
U vajarskoj radionici, u
Cirih, 1995.
Cirih, 1989.
Ciriškoj operi, 1984.
Beograd, oko 1940.
Bildhauer und Maler Vajar i slikar Sculptor and painter
Ilija Vitolić
na svojoj Slavi,
na Spasovdan